كافى مىدانند . قوله : فلو وضعها : ضمير به [ حصاة ] راجع است همان‌طورى كه ضمير در [ طرحها ] چنين مىباشد . قوله : صدق اسمه : يعنى اسم ( رمى ) . قوله : نسب ذلك : يعنى عدم اجزاء وضع يا طرح حصاة بر روى جمره را . قوله : و هو يدل على تمريضه : ضمير [ هو ] به [ نسبت ] راجع بوده و ضمير در [ تمريضه ] به قول عائد است . متن : بما يسمى حجرا ، فلا يجزئ الرمي بغيره و لو بخروجه عنه بالاستحالة ، و لا فرق فيه بين الصغير و الكبير و لا بين الطاهر و النجس ، و لا بين المتصل بغيره كفص الخاتم لو كان حجرا حرميا ، و غيره . شرح فارسى : و : مرحوم مصنف مىفرماين : شرط است ريگى را كه بجمره مىزنند سنگ بوده و اين اسم بر آن اطلاق شود . شارح ( ره ) مىفرماين : بنابراين پرتاب غير سنگ مجزى نيست اگرچه قبلا سنگ بوده و بواسطه استحاله پيدا كردن به چيز ديگرى مبدل شده باشد چه آنكه در وقت ( رمى ) بايد سنگ باشد و حالت سابق آن مناط نيست . ناگفته نماند : در مجزى بودن رمى سنگ فرقى نيست بين اينكه ريگ كوچك باشد يا بزرگ ، پاك باشد يا متنجّس ، به چيز ديگرى متصل باشد مانند نگين انگشترى مشروط باينكه از سنگهاى حرم باشد